| Onteigening: onderhandelen met het mes op tafel |
|
|
|
| Geschreven door Steven van der Minne | |
| maandag, 16 mei 2005 | |
|
Rotterdam is sinds de Tweede Wereldoorlog voortvarend met de
opbouw. Het ene nieuwe pand verrijst naast of boven het andere, en
krotten worden gesloopt. Het bestemmingsplan en de onteigeningswet
maken dat mogelijk. Van daaruit is het niet zo gek
dat er een nieuw experiment is om op basis van dezelfde onteigeningswet
een pand te onteigenen zonder dat het bestemmingsplan dat noodzakelijk
maakt. In dit geval gaat het om een verwaarloosd pand, dat Leefbaar
Rotterdam, een sterke lokale politieke partij, een doorn in het oog is.
De gemeente heeft de onteigeningsprocedure in werking gezet, maar heeft gezegd die af te breken als er voor die tijd een overeenkomst komt. Tot zover de berichtgeving uit het “Eigen Huis Magazine”van mei 2005. Vanaf hier de achtergronden, volstrekt hypothetisch. Iedere toevallige waarheid berust op toeval. Vertrouwelijke informatie voor de vertegenwoordiger van de gemeenteDe gemeente wil in alle redelijkheid tot overeenstemming komen over een verkoopprijs, maar dat mag geen eindeloze geschiedenis worden, vandaar de onteigeningsprocedure als stok achter de deur. Er is geen precedent. De wet laat de gang van zaken toe, en het is begrijpelijk dat een nieuwe koers de nodige weerstanden oproept. De vertegenwoordiger van de gemeente staat onder druk. Er is hem een promotie toegezegd; dit gaat dan wel ten koste van een collega, die goede vrienden heeft in de politie, juist bij Leefbaar Rotterdam die achter de schone stad aan zit. Zijn vrouw zou hem een looser vinden als hij die promotie misloopt. Hij kan het zich niet permitteren dat de onderhandelingen vastlopen en de onteigeningsprocedure wordt gestaakt. Of het zou maar heel tijdelijk zijn, in het kader van een mediation. Vertrouwelijke informatie voor de huiseigenaren De eigenaren zouden het pand graag opknappen maar hebben daar nu geen geld voor, mede door financiers die eerst toezeggen en zich dan terugtrekken. Een klachtenprocedure en een eventueel proces tegen de adviseur en de bank kosten nu eenmaal tijd. De eigenaren zijn nu boos op de gemeente. Er zijn genoeg beleggers die zonder enig doel een pand laten verkrotten omdat ze weten dat de grond veel waard is, en nu profiteert de gemeente van de traagheid van de financiële en justitiële instellingen. Ze schakelen een advocaat in, die de gemeente erkent in hun recht maar dreigt met een proces bij de Raad van state voor misbruik van procedures. Er komen nu serieuze gesprekken. Op korte termijn zien ze nog geen gelegenheid om het pand op te knappen. Verkoop is een optie, maar dan willen ze daar wel een bedrag voor om een soortgelijke woning te kunnen bemachtigen. Maar… eerst de procedure opschorten, en dan pas onderhandelen. Het mes moet van tafel. Al is het maar heel tijdelijk, in het kader van een mediation. |
|
| Laatste update ( donderdag, 19 mei 2005 ) |
| < Vorige |
|---|