|
Intercultureel conflict II |
|
|
|
|
Geschreven door Francine ten hoedt
|
|
dinsdag, 20 december 2005 |
|
Conflict op school
Op een kleurrijke basisschool krijgen twee leerlingen uit een klas een slecht eindrapport.
De moeder van Tessa gaat met de leerkracht praten, waardoor Tessa voorwaardelijk over kan gaan. De moeder van Naïma komt met de leerkracht praten, maar het gesprek verloopt niet helemaal goed en eindigt voor beiden onbevredigend.
Een dag voor de zomervakantie komt de moeder van Naïma tot de ontdekking dat Tessa wel
over is gegaan, met dezelfde slechte cijfers als Naïma. Ze praat er over met moeders en
iemand van de ouderraad en dient uiteindelijk een klacht in tegen de leerkracht en de school.
De directeur van de school neemt het initiatief tot mediation, om de zaak voor het einde van de zomervakantie geregeld te hebben.
De leerkracht
Tessa en Naïma zijn beiden twijfelleerlingen. Je hebt allang spijt ervan dat je Tessa wel hebt laten overgaan en Naïma niet. Ze zijn inderdaad gelijkwaardig qua niveau. De moeder van Tessa is een echte Amsterdamse, waarmee je helemaal in een deuk hebt gelegen over alle anecdotes die ze vertelde.
De moeder van Naïma was aan het klagen en aan het jammeren en was vastbesloten om jouaan de schandpaal te nagelen. Volgens haar was jij de schuldige aan de slechte prestaties van haar dochter. Door jouw slechte lesgeven is Naïma blijven zitten. Toen heb je je kont ook tegen de krib gegooid. Jij hebt je best gedaan om een zo zwakke leerling er door te krijgen, je
wenst niet in je schoenen geschoven te krijgen dat Naïma niet presteert.
Moeder van Naïma
Je dochter heeft een slecht rapport en is blijven zitten. Haar klasgenootje Tessa heeft een even slecht rapport en mag wel over. Dit is pure discriminatie.
Maar je bent nog veel banger wat de omgeving ervan zal zeggen. Jij krijgt, als moeder, de schuld van het blijven zitten van je kind. Je man was al boos op je, toen Naïma met haar rapport thuis kwam. Als jij hoort dat Tessa wel over is, weet je niet wat hij je aan zal doen.Hij zal de schaamte niet kunnen verdragen, dat zijn kind is blijven zitten. De buren kijken je met de nek aan, zo’n slechte moeder. Je vriendinnen leven met je mee, dat je zo’n zware last te dragen hebt.
Aandachtspunten:
1) In de Marokkaanse cultuur is de moeder verantwoordelijk voor de schoolprestaties van
de kinderen. Blijven zitten, slechte cijfers, zijn beschamend. Vergelijk het met Nederland in de jaren ‘50 en ‘60. In deze casus speelt dit een grotere rol dan de
discriminatie die aangeroerd wordt.
2) In realiteit is deze mediation uitgevoerd door een Marokkaanse en een Nederlandse mediator om de balans tussen autochtoon en allochtoon te behouden.
3) Je kunt deze casus ingewikkelder maken, door de moeder te laten bijstaan door een tolk. Bij mediation met een tolk, moet je als mediator erop verdacht zijn dat de tolk wel eens partijdig kan zijn voor degene die hij tolkt. En dat degene die getolkt wordt,
maar ook de andere partij, de tolk ziet als medepartij. |
|
Laatste update ( zondag, 07 januari 2007 )
|
|
|
Oefencasus
